HISTORIA NASZEGO HUFCA

200-125 300-115 200-105 200-310 640-911 300-075 300-320 300-360 642-998 QV_DEVELOPER_01 400-101 700-501 117-201 70-696 700-505 600-199

Początki naszego Hufca sięgają lat 70–tych ubiegłego stulecia. 10 stycznia 1971 roku z inicjatywy Komendy Hufca w Wodzisławiu Śląskim na terenie miasta Jastrzębie Zdrój powstał Podhufiec Związku Harcerstwa Polskiego, w skład którego wchodziły drużyny harcerskie z Jastrzębia i okolic. Komendantem nowo utworzonego Podhufca została nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 4 w Jastrzębiu Zdroju dh. Halina Malicka. Harcerze z Podhufca Jastrzębie zaprezentowali się m.in. na obchodach X–lecia miasta Jastrzębie Zdrój, brali udział w paradach organizowanych z okazji święta 1 Maja. W 1973 roku KWK Zofiówka przekazała harcerzom kilka obszernych pomieszczeń w nowym bloku kopalni, gdzie utworzono Ośrodek Młodzieżowej Służby Ruchu.

zaproszenie na wystawę

W 1975 roku Podhufiec Jastrzębie przekształcił się w Komendę Hufca ZHP Jastrzębie Zdrój. Na Komendanta wybrano dh. Henryka Kiełbasę. Głównym celem panującej wówczas Komendy było zapewnienie godziwych warunków do działalności programowo–organizacyjnej Hufca. Duży wkład w realizację tego celu wniosła Komenda Chorągwi, która pomagała rozwijać się nowo powstałemu Hufcowi. Służyła zarówno pomocą metodyczną, jak i wspierała Hufiec w zadaniach organizacyjnych.

29 grudnia 1976 roku odbyła się Konferencja Sprawozdawczo–Wyborcza Hufca, która wybrała nowego Komendanta Hufca. Został nim dh Jacek Papka. Zorganizowane w czasie jego kadencji Akcje Letnie cieszyły się dużym zainteresowaniem. W obozie stałym wzięło udział około 450 harcerzy.

Dnia 1 stycznia 1979 roku dh Papka przekazał funkcję dh. Lechowi Machalicy. Za jego kadencji odbyło się pierwsze Zobowiązanie Instruktorskie. Organizowano wiele imprez, które miały na celu integrację i rozwijanie umiejętności członków Hufca.

7 grudnia 1982 roku odbyła się kolejna Konferencja Sprawozdawczo–Wyborcza. Na funkcję Komendanta Hufca wybrała dh. phm. Włodzimierza Pietrasa. 17 listopada 1984 roku podczas Konferencji wybrano 19–osobową Radę Hufca, która decydowała o kierunkach naszego działania. Rada Hufca powierzyła zaś wykonanie swoich postanowień 5–osobowej Komendzie Hufca, w skład której wchodzili: phm. Włodzimierz Pietras – Komendant Hufca, phm. Małgorzata Klima, pwd. Krzysztof Luczak, pwd. Danuta Łozińska, phm. Stanisław Konieczny. W okresie swej kadencji pracowali głównie w oparciu o zadania, jakie wytyczył im VIII Zjazd ZHP, IX Konferencja Sprawozdawczo–Wyborcza Katowickiej Chorągwi ZHP i IV Konferencja Sprawozdawczo–Wyborcza naszego Hufca. Głównym kierunkiem działania Komendy Hufca było umocnienie drużyn wszystkich szczebli, gdyż doskonale zdawano sobie sprawę z tego, iż jest to problem całego ZHP, a zwłaszcza takiej miejscowości jak Jastrzębie, które było miastem młodym, bez harcerskich tradycji. Wszystkie drużyny, które działały wówczas w naszym górniczym mieście, realnie związane były ze środowiskiem zamieszkania. Problematyka integracji społeczeństwa jastrzębskiego, ścisłe związki z naszymi górniczymi zakładami miały odbicie w programach działania Hufca.
Innym kierunkiem działania była rozbudowa hufcowej bazy materialnej, zarówno w postaci bazy obozowej w Szymocicach, Domu Harcerza z kompleksem magazynów przy ul. 1 Maja 15, jak również zaplecza finansowego. Szczególnie pomyślnie układała się współpraca z pionierami z Hawirzowa. Palącym problemem był brak wykwalifikowanej kadry instruktorskiej, bowiem wielu instruktorów w tym czasie porzucało swoje funkcje.

V Konferencja Sprawozdawczo–Wyborcza Hufca wybrała w dniu 24 listopada 1986 roku 5–osobową Komendę Hufca, w skład której wchodzili: phm. Zofia Finke – Komendant Hufca, pwd. Eugeniusz Taciak, pwd. Bożena Kubam, phm. Kazimiera Kubielas, phm. Antoni Wusatowski. Oceniając całokształt działalności Hufca za kadencji tej Komendy stwierdzić należy, że Hufiec realizował podjęte zamierzenia programowo–organizacyjne i ideowo–wychowawcze. Hufiec Jastrzębie zrzeszał wówczas w swych szeregach 6.347 zuchów, harcerzy, harcerzy starszych. Działało 107 drużyn zuchowych, 64 drużyny harcerskie, 7 drużyn starszoharcerskich i 4 kręgi instruktorskie. Powstały drużyny młodzieżowej Straży Ochrony Przyrody, które swoim działaniem obejmowały tereny okolicznych lasów, wyszukując zagrożenia ekologiczne. W okresie tym uaktywniły swoją działalność drużyny specjalnościowe: Żeglarska i Młodzieżowej Służby Ruchu Drogowego. Wysoko ocenić należy realizowaną wówczas kampanię związaną z bohaterem Hufca, która została zakończona nadaniem Hufcowi imienia „Józefa Kreta”. Podsumowaniem i zakończeniem kampanii Bohater Hufca było uroczyste wręczenie Hufcowi sztandaru ufundowanego przez władze miasta. Była to najwyższa nagroda i uznanie za całokształt pracy ideowo–wychowawczej, jaką prowadziła Komenda Hufca wśród zuchów i harcerzy.
W zakresie bazy lokalowej dzięki aktywnej działalności Miejskiej Rady Przyjaciół Harcerstwa oddany do użytku został Dom Harcerza, co zapewniło prawidłową działalność organizacyjno–programową Hufca.

Nowy Komendant Hufca dh pwd. Eugeniusz Taciak obejmując tą funkcję 2 listopada 1988 roku zdawał sobie sprawę z tego, iż będzie to niełatwa do przetrwania kadencja. Jednak podjął tą rolę z 17–osobową Radą Hufca, z której wybrano Komendę Hufca, w skład której wchodzili: phm. Kazimiera Kubielas, hm. Teresa Serafin, phm. Antoni Wusatowski, phm. Ryszard Krukowski, hm. Ryszard Bonczar. Od pierwszych tygodni kierowania Hufcem można było zauważyć coraz to mniejsze zainteresowanie organizacją władz polityczno–administracyjnych naszego miasta. Instruktorzy społeczni coraz to mniej angażowali się w życie Hufca. Po wnikliwej analizie tegoż problemu na jednym z posiedzeń Komendy Hufca we wrześniu 1989 roku, Komenda zaproponowała przekazanie pod opiekę i zagospodarowanie przez drużyny domków campingowych usytuowanych na naszym ośrodku w Szymocicach. Decyzja była trafna. W niedługim czasie drużyny pobudziły się do życia, organizowały przy pomocy Komendy imprezy, które cieszyły się dużym zainteresowaniem nie tylko ze strony drużyn z dużym doświadczeniem, ale i tych, które jeszcze nie wiedziały, co to jest Harcerstwo.
Kadencję tą należałoby zaliczyć do przełomowych i bardzo trudnych również od strony finansowo–gospodarczej. Pod koniec 1989 roku nastąpiła redukcja etatów, odebrany nam został Dom Harcerza.

Phm. Elżbieta Zagórska obejmując funkcję Komendantki nie w pełni zdawała sobie sprawę, że sytuacja w Hufcu jest niestabilna. Ze spisu harcerskiego 1990 roku wynikało, że mamy około 1.000 harcerzy i zuchów. W kwietniu 1991 spis wykazał 50% spadek. Po wnikliwej analizie okazało się, że spowodowany był on tym, iż część drużyn istniała tylko „na papierze”, część słabo zorganizowanych rozpadła się. Problemy nawarstwiały się. Z jednej strony brak pieniędzy, z drugiej kilku młodych instruktorów i paru drużynowych bez doświadczenia. Był jednak jeden plus – ta garstka młodych ludzi wierzyła w sens swojej pracy i chciała pracować. Drużynowi podeszli poważnie do swoich obowiązków, drużyny wzięły się ostro do pracy. Dała się nawet zauważyć zdrowa rywalizacja. Drużynowi zintegrowali się w dość silną grupę przyjaciół. Pierwsze kroki zaczęła stawiać poczta harcerska pod przewodnictwem dh. Mariana Mazura. Szczep Harcerski przy SP 20 próbował swoich sił w redagowaniu informatora. Położono nacisk na samokształcenie, wykorzystanie prasy i publikacji harcerskich. Ponieważ hufiec sam nie organizował kursów drużynowych, korzystał z propozycji Komendy Chorągwi i Centralnej Szkoły Instruktorskiej (CSI).

W grudniu 1991 roku musieliśmy zwrócić KWK Borynia teren, na którym znajdowała się nasza baza obozowa w Szymocicach. Był to główny powód zmiany siedziby Komendy Hufca. Ksiądz proboszcz z Parafii Świętej Katarzyny przekazał nam w użytkowanie znaczą część starego probostwa oraz duże pomieszczenie nadające się na magazyn. W okresie letnim zorganizowano akcję letnią w Centurii koło Ogrodzieńca, gdzie wypoczęło 330 uczestników.

Przez kolejny rok (03.10.1992 r. – 28.12.1993 r.) funkcję Komendanta Hufca pełniła dh. phm. Beata Stuchlik–Pacula, a pomagała jej Komenda, wybrana podczas II Zjazdu Hufca w składzie: Genowefa Bogdanik, Bogumił Sujewicz, Mirosław Stuchlik, Marian Mazur. Tej kadencji sięga tradycja takich imprez hufcowych jak „Rajd Złotego Liścia” czy „Rajd Powitania Wiosny”. Imprezy te cieszyły się dużym zainteresowaniem zuchów i harcerzy oraz spełniały swoje zadanie – drużyny poznawały się wzajemnie i pokazywały się na zewnątrz. Na początku 1992 roku odbył się w hufcu kurs zastępowych zorganizowany przez dh. Mariana Mazura. Kurs ten ukończyło 10 kursantów z wynikiem pozytywnym. Poza tym wielu przybocznych wyjechało na kurs drużynowych organizowany w czasie HAL 93′ przez Komendę Chorągwi do Starych Jabłonek. Bardzo dobrze prosperowała Poczta Harcerska.

W okresie od 28.12.1993 do 04.11.1995 oraz od 04.11.1995 do 27.09.1997 roku, przez dwie kadencje funkcję Komendanta Hufca po raz kolejny obejmowała dh. phm. Elżbieta Zagórska, a pomagała jej Komenda Hufca, w skład której wchodzili w pierwszej kadencji (III Zjazd Hufca): Barbara Małolepszy, Genowefa Bogdanik, Jerzy Antyga; w drugiej kadencji (IV Zjazd Hufca): Ilona Serwin, Genowefa Bogdanik, Rafał Konieczny. Hufiec Jastrzębie wkroczył w tą kadencję ze stanem 540 osób. Okres ten był dla wszystkich czasem wytężonej pracy.
Dzięki dobrej kondycji finansowej nie było problemów z pokryciem wszelkich wydatków związanych z utrzymaniem pomieszczeń, zabezpieczeniem niezbędnych materiałów programowych oraz dofinansowaniem imprez harcerskich i zuchowych zarówno na terenie miasta, jak i wyjazdowych. Duży nacisk położono na kształcenie młodej kadry. Wysłano na kurs drużynowych w czasie ferii zimowych 6 osób, pokrywając im całość kosztów kursu. W czasie akcji letniej w Trzech Morgach przeprowadzono również kurs drużynowych. Trzeba tu wspomnieć, że Komisja Stopni Instruktorskich pod przewodnictwem dh. Teresy Serafin pracowała bardzo sumiennie i angażowała się w sprawy hufca. Bolączką hufca był nadal brak chętnych do pracy z zuchami, chociaż i tutaj coś drgnęło. Dh. Gabriela Gacek objęła namiestnictwo i starała się zintegrować drużynowych, aby mogli wymieniać doświadczenia i uczyć się nawzajem. Przeprowadzony również został kurs zastępowych. Był to pierwszy krok do tworzenia Zespołu Kadry Kształcenia w Hufcu.

V Zjazd Hufca w dniu 27 września 1997 roku wybrał na Komendanta Hufca dh. phm. Piotra Piotrowicza i siedmioosobową Komendę Hufca, w skład której wchodzili: pwd. Katarzyna Girej, phm. Krzysztof Sobczyk, hm. Elżbieta Zagórska, phm. Genowefa Bogdanik, phm. Ryszard Noras, phm. Leon Suski, trop. Aneta Laskowska. Hufiec Jastrzębie Zdrój skupiał za ich kadencji 37 podstawowych jednostek organizacyjnych: 12 gromad zuchowych, 17 drużyn harcerskich, 6 drużyn starszoharcerskich i 2 drużyny wielopoziomowe, co dawało łączną ilość 531 harcerzy i instruktorów. Hufiec obejmował swoim działaniem miasto Jastrzębie oraz okoliczne gminy: Pawłowice i Zebrzydowice. Zgodnie z uchwałą ostatniego Zjazdu, Hufiec w okresie swojej kadencji zorganizował dwa kursy zastępowych (około 80 harcerzy), dwa kursy drużynowych zuchowych (około 40 harcerzy), kurs drużynowych harcerskich (około 15 osób) oraz kurs drużynowych starszoharcerskich (około 12 osób). Nowa Komenda Hufca od początku położyła nacisk na zbudowanie Namiestnictw wiekowych. Najprężniej zaczęło działać Namiestnictwo Zuchowe, dzięki czemu ilość gromad zuchowych wzrosła dwukrotnie. Namiestnictwa Harcerskie i Starszoharcerskie były w trakcie rozwoju. W celu stworzenia możliwości zdobywania stopni starszoharcerskich drużynowym i harcerzom starszym, którzy nie mają takiej możliwości w swoich drużynach oraz w celu wyrównania poziomu prób na stopnie starszoharcerskie, powołano Kapitułę Stopni Starszoharcerskich Hufca Jastrzębie.
Od 1998 roku hufiec posiada własną Bazę Obozową w Suchedniowie (woj. świętokrzyskie), gdzie organizował i organizuje Akcje Letnie. Dużym sukcesem Komendy było poprawienie stosunków z władzami miasta Jastrzebie, dzięki czemu zaczęto dostrzegać harcerstwo w mieście. Harcerze starsi i instruktorzy spotkali się z prezydentem miasta Januszem Obiegło.

W okresie od 25 września 1999 roku do 15 stycznia 2000 roku Komendantem Hufca był Krzysztof Sobczyk i działał z Komendą Hufca w składzie: phm. Dorota Skora, phm. Krzysztof Kosmider, phm. Piotr Piotrowicz, phm. Leon Suski, cw. Daniel Asztemborski. Komenda nawiązała współpracę z Hufcem Żory, Pszczyna i Gliwice w sprawie organizacji wspólnych przedsięwzięć związanych ze szkoleniem drużynowych i funkcyjnych, czego efektem było zorganizowanie śródrocznego kursu drużynowych zuchowych i harcerskich, w którym wzięło udział 40 harcerzy z Hufca Jastrzębie, Żory i Gliwice. Kolejnym dużym przedsięwzięciem kształceniowym była Zimowa Akcja Szkoleniowa.

Dnia 15 stycznia 2000 roku komendantem Hufca został dh pwd. Marcin Gołębiowski. Jego pierwsza kadencja trwała do 3 października 2003 roku. Pracował on z Komendą Hufca w składzie: phm. Piotr Piotrowicz, phm. Marcin Niemczyk, phm. Aneta Laskowska, phm. Marian Mazur, hm. Teresa Serafin.

3 października 2003 roku podczas VII Zwyczajnego Zjazdu Hufca dh Marcin został ponownie wybrany na Komendanta Hufca.

O dalszych dziejach naszego Hufca będziemy informować Was na bieżąco na stronie internetowej. Zapraszamy…

CIEKAWOSTKI!!! CIEKAWOSTKI!!! CIEKAWOSTKI!!! CIEKAWOSTKI!!!

– Przez okres od 1971 do 2003 roku funkcje Komendanta Hufca pełniło 12 osób.

– Przez sześć kadencji funkcje ta sprawowały kobiety, przez pozostałe dziewięć – mężczyźni.

– Najdłużej funkcje Komendantki pełniła dh. Elżbieta Zagórska – 5,5 roku.

– Najkrócej funkcje Komendanta sprawował dh Krzysztof Sobczyk – 4 miesiące.

– Najmłodszym Komendantem Hufca był i jest dh Marcin Gołębiowski.

– W pierwszym roku działalności Hufiec liczył ok. 3.500 harcerzy. W 1979 roku liczba harcerzy przekraczała 8.500. Przez kolejne 7 lat liczba członków Hufca nie spadała poniżej 7.000. Od 1991 roku liczba harcerzy nigdy nie dochodziła do 1.000, a rzadko dochodziła do 500 osób. Stan Hufca według Spisu Harcerskiego na rok 2003 – 330 członków.

– Najwięcej zuchów Hufiec liczył w 1982 roku – 4.990 i było to ok. 3,5 razy więcej niż harcerzy w tym samym roku, najmniej w 1996 roku – 49.

źródł:jastrzebiezdroj.zhp.pl

Komentarze są wyłączone.