Słowa, które ranią. Hejt wśród młodzieży to problem większy, niż się wydaje.

Hejt i mowa nienawiści przestały być jedynie „internetowym zjawiskiem”. Dziś przenikają do szkolnych korytarzy, relacji rówieśniczych i codziennych rozmów młodych ludzi. To już nie tylko komentarze w sieci — to realne emocje, realne krzywdy i realne konsekwencje.

Właśnie o tym rozmawiali z uczniami Szkoły Podstawowej nr 17 w Jastrzębiu-Zdroju jastrzębscy policjanci: nadkomisarz Aneta Zacharjasz, sierżant sztabowy Grzegorz Suwisz oraz dzielnicowy sierżant sztabowy Jacek Sikora. Ich spotkanie z młodzieżą nie było suchą pogadanką, ale próbą zmierzenia się z problemem, który coraz częściej dotyka najmłodszych.

Mundurowi tłumaczyli, czym tak naprawdę jest hejt — nie jako modne słowo, ale jako forma przemocy. Bo słowa potrafią ranić równie mocno jak czyny. Mowa nienawiści, wyśmiewanie, obrażanie czy wykluczanie mogą prowadzić do poważnych skutków: obniżonej samooceny, izolacji, a w skrajnych przypadkach nawet do depresji.

Co ważne, podczas spotkania wybrzmiał także często pomijany aspekt — odpowiedzialność. Wielu młodych ludzi wciąż nie zdaje sobie sprawy, że działania podejmowane „dla żartu” mogą mieć konsekwencje prawne. Internet nie jest przestrzenią bez zasad, a anonimowość bywa złudna.

Ale sama świadomość problemu to za mało.

Prewencja zaczyna się od reakcji.

Największym sprzymierzeńcem hejtu jest obojętność. Milczenie świadków sprawia, że sprawcy czują się bezkarni, a osoby pokrzywdzone pozostają same ze swoim problemem.

Dlatego tak ważne jest budowanie wśród młodzieży postawy reagowania. Czasem wystarczy jedno zdanie sprzeciwu, zgłoszenie sytuacji nauczycielowi czy rozmowa z dorosłym, by przerwać spiralę przemocy. Kluczowe jest także wzmacnianie empatii — umiejętności spojrzenia na drugiego człowieka nie przez pryzmat żartu czy emocji chwili, ale jego uczuć.

Równie istotna jest edukacja cyfrowa: uczenie młodych ludzi, jak bezpiecznie korzystać z Internetu, jak chronić swoją prywatność i jak radzić sobie z negatywnymi treściami.

Prewencja to również rola dorosłych — rodziców, nauczycieli i opiekunów. To oni powinni być pierwszą linią wsparcia, ale też uważnymi obserwatorami zmian w zachowaniu młodych ludzi.

Gdzie szukać pomocy?

W sytuacji, gdy hejt lub przemoc słowna wymykają się spod kontroli, nie wolno zostawać z tym samemu. Pomoc jest dostępna i często wystarczy po nią sięgnąć:

• Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – 116 111
  Bezpłatna, anonimowa linia wsparcia działająca codziennie. Można zadzwonić lub napisać czat.
• Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – 800 12 12 12
  Wsparcie dla dzieci, młodzieży, ale także dorosłych, którzy chcą zgłosić problem.
• Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym – 800 70 2222
  Całodobowa pomoc dla osób w trudnej sytuacji emocjonalnej.
• W sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia – numer alarmowy 112
• Warto także zgłaszać przypadki przemocy szkolnej bezpośrednio:
  • wychowawcy,
  • pedagogowi lub psychologowi szkolnemu,
  • dyrekcji szkoły.

Hejt nie jest „normalnym elementem dorastania”. To zjawisko, które wymaga reakcji — natychmiastowej i zdecydowanej. Bo każde słowo ma znaczenie. I każde może zostawić ślad.

(fot. KMP Jastrzębie - Zdrój)