Analiza Debaty Publicznej w Jastrzębiu-Zdroju: Między Faktami a Hipokryzją

Część 1: Rozliczanie Manipulacji i Półprawd

Na wstępie należy zaznaczyć, że omawiany artykuł, będący podstawą niniejszej analizy, został opublikowany w jednym z jastrzębskich portali jako materiał sponsorowany przez klub radnych Koalicji Samorządowej. W obliczu wyzwań, przed którymi stoi nasze miasto, jedność i rzetelność informacji stają się fundamentem odpowiedzialności za wspólnotę. Publikacja ta wymaga głębokiej refleksji nie tylko nad samymi liczbami, ale przede wszystkim nad kondycją moralną jastrzębskiej debaty politycznej.

Fundament Etyczny: "Tak mi dopomóż Bóg"

Większość radnych, obejmując swój urząd, wypowiedziała słowa: „Tak mi dopomóż Bóg”. To zobowiązanie do służenia prawdzie, a nie doraźnym interesom politycznym. W kontekście publikowanych oskarżeń warto przypomnieć słowa Pisma Świętego, które stanowią lustro dla każdego polityka:

„Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata.” (Mt $7$, $3$-$5$)

Merytoryczne odniesienie do zarzutów

1. Muzeum Miejskie i Jędrzej Lipski

Zarzut o powołaniu dyrektora bez konkursu jest prawnie chybiony i politycznie naiwny.

Fakt: Powołanie odbyło się w100% zgodnie z obowiązującym prawem. Wybór fachowca o uznanym dorobku to ruch strategiczny dla dobra miasta i genialna decyzja magistratu.
Refleksja: Żądanie konkursu w każdym przypadku, przy jednoczesnym milczeniu o standardach zatrudniania rodzin radnych w innych jednostkach, jest jawną hipokryzją. To tak absurdalne, jakby żądać miejskiego referendum przy zatrudnianiu żon radnych – prawo jasno określa procedury, a te zostały zachowane.

2. TBS „Daszek” i bezpieczeństwo techniczne

Atak na Bartosza Matusiaka pomija kluczowy kontekst: stan techniczny zasobów TBS po latach zaniedbań poprzednich ekip.

Fakt: Po latach błędów poprzedników powstało tyle problemów technicznych i skarg lokatorów, że uruchomienie stanowiska dyrektora ds. technicznych było niezbędne celem zapobiegania możliwym katastrofom budowlanym.
Chronologia: Co istotne, stanowisko to zostało utworzone jeszcze zanim Andrzej Matusiak objął funkcję wiceprezydenta. Łączenie tych faktów jako nepotyzm jest ordynarnym naciąganiem rzeczywistości.

3. JZWiK (Wodociągi) – Standardy i Fachowość

Jastrzębskie wodociągi to „perła” w skali kraju i Europy.

Hipokryzja opozycji: Gdy przeszło 10 lat temu obecna koalicja była u władzy, wymieniła praktycznie całą radę nadzorczą, argumentując, że władza musi mieć tam zaufanych ludzi. Dziś te same osoby podnoszą larum, gdy stosowane są te same standardy kompetencji i zaufania.
Dowód na brak upolitycznienia: W strukturach wodociągów nadal pracuje radny obecnej koalicji opozycyjnej, którego kompetencje są wysokie i sprawdzone. Nikt go nie wyrzucił, bo obecny magistrat szanuje fachowców niezależnie od barw politycznych.

4. Firma Manus Company – Ryzyko dla Miasta

Piętnowanie lokalnych przedsiębiorców tylko ze względu na ich nazwisko jest działaniem na szkodę Jastrzębia.

Analiza: Jako osoba związana z branżą brukarską przez 14 lat, stwierdzam: to firma solidna i tania. Jeśli przez polityczny hejt wycofa się z miejskich przetargów, ucierpią na tym mieszkańcy.
Mechanizm nienawiści: W Jastrzębiu utrwala się groźny schemat: "robisz dobrze, robisz tanio, robisz solidnie – znaczy, że jesteś pisior". To niszczenie inicjatywy i zniechęcanie fachowców do pracy na rzecz miasta.

Rozwój czy administrowanie ruiną? Riposta na zarzut "braku wizji"

Opozycja grzmi o "propagandzie", zapominając o fundamentach, na których próbuje budować swoją narrację.

Dziesięć lat marazmu: To, co dzisiaj opozycja nazywa "trudnym dziedzictwem", to dekada zmarnowanych szans. Przez 10 lat Jastrzębie żyło "na zapas", korzystając z prosperity JSW, zamiast budować alternatywę gospodarczą. Branża pozagórnicza leżała odłogiem, a planowanie strategiczne było fikcją. To była całkowita katastrofa planowania rozwoju.
Odwaga, której brakowało poprzednikom: Dzisiejsze władze podejmują decyzje, których inni bali się przez lata. Przykładem jest ostateczne "zakopanie" problemu Strefy Centrum – inwestycyjnego trupa, z którym nikt nie potrafił sobie poradzić.
Nowe tereny, nowa krew: Podczas gdy poprzednicy ograniczali się do pilnowania biurek, obecny magistrat aktywnie pozyskuje nowe tereny dla miasta. To fundament pod realną dywersyfikację gospodarki.

"Nagrodzę wam lata, które pożarła szarańcza" (Jl $2$, $25$) – czas najwyższy, by jastrzębianie odzyskali lata stracone przez brak wizji tych, którzy dziś śmią pouczać o rozwoju.

Finanse i propaganda w świetle prawdy

Zadłużenie i podatki – Skandaliczna gra „na dwa fronty”

Straszenie mieszkańców długiem to szczyt manipulacji, gdy płynie z ust radnych Koalicji Samorządowej.

Skandal finansowy: Budżet Jastrzębia został uszczuplony przez algorytmy władzy centralnej – tej samej, z której wywodzą się członkowie koalicji. To jest największy skandal: zabierają miastu pieniądze w Warszawie, a w Jastrzębiu krzyczą o długu.
Mechanizm kłamstwa: To próba wywołania pożaru, by później oskarżyć strażaka o to, że zużywa za dużo wody.
Realna odpowiedzialność: Podwyżki podatków o symboliczną kwotę to odpowiedzialna próba ratowania usług przed skutkami finansowego drenażu przez centralę.

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa.” (Mt $23$, $27$)

Wnioski z Części 1: Potrzeba jedności, nie wojenek

Jastrzębie-Zdrój stoi w obliczu problemów, które wymagają maksymalnej zgody. Piętnowanie sukcesów magistratu i manipulowanie danymi o długu – przy jednoczesnym wspieraniu rządu obcinającego fundusze dla Jastrzębia – to działanie na szkodę każdego mieszkańca.

ZAPOWIEDŹ CZĘŚCI DRUGIEJ

W kolejnej odsłonie naszej analizy zajmiemy się tym, o czym radni koalicji woleliby milczeć. Przyjrzymy się ich własnym „belkom w oku” – zachowaniom, które stoją w rażącej sprzeczności z wygłaszanymi dziś morałami.

Czytaj wkrótce: Część 2 – Kto naprawdę widzi belkę we własnym oku?

Wina Urgoła